Προσαρμοσμένες μήτρες σφράγισης μετάλλων, μήτρες σφράγισης με βάση σόμπας αερίου

Βασική Θεωρία Πλαστικής Παραμόρφωσης
Η πλαστική παραμόρφωση είναι η διαδικασία κατά την οποία ένα υλικό υφίσταται μη αναστρέψιμη παραμόρφωση υπό εξωτερική δύναμη. Η πλαστική παραμόρφωση στη σφράγιση μεταλλικών υλικών περιλαμβάνει κυρίως τις ακόλουθες βασικές πτυχές:

1. Μετατόπιση και συσσώρευση
Τα εξαρθρήματα είναι οι μικροσκοπικοί φορείς της πλαστικής παραμόρφωσης. Οι ιδιότητες διαρροής, σκλήρυνσης και πλαστιμότητας ενός υλικού εξαρτώνται από την κίνηση και την αλληλεπίδραση των εξαρθρώσεων. Κατά τη διάρκεια της σφράγισης, η πυκνότητα της εξάρθρωσης αυξάνεται γρήγορα, προκαλώντας σκλήρυνση της εργασίας και αυξάνοντας έτσι την αντοχή και τη σκληρότητα του υλικού.

2. Στρες-Σχέση έντασης
Η σχέση τάσεων-μεταλλικών υλικών χωρίζεται σε ελαστικά και πλαστικά στάδια. Ο πειραματικός προσδιορισμός της καμπύλης τάσεων-παραμόρφωσης ενός υλικού μπορεί να περιγράψει με ακρίβεια τη συμπεριφορά πλαστικής παραμόρφωσής του, παρέχοντας θεμελιώδη δεδομένα για την προσομοίωση διαδικασίας.

3. Μηχανισμός Ανισοτροπίας και Παραμόρφωσης
Η ανισοτροπία της κρυσταλλικής δομής του υλικού επηρεάζει την πλαστική διαδρομή παραμόρφωσης. Προσαρμόζοντας τον προσανατολισμό των κόκκων και την υφή του υλικού, η απόδοση σχηματισμού και οι μηχανικές του ιδιότητες μπορούν να βελτιστοποιηθούν.

Παράγοντες που επηρεάζουν την πλαστική παραμόρφωση στη διαμόρφωση σφράγισης
Οι κύριοι παράγοντες που επηρεάζουν την πλαστική παραμόρφωση στη διαμόρφωση μεταλλικής σφράγισης είναι οι εξής:

- Ιδιότητες υλικού: Η περιεκτικότητα σε στοιχεία κράματος, η κατάσταση θερμικής επεξεργασίας και το αρχικό μέγεθος κόκκων επηρεάζουν σημαντικά την πλαστικότητα του υλικού. - Παράμετροι διαδικασίας: Η δύναμη σφράγισης, η ταχύτητα σχηματισμού, η θερμοκρασία μήτρας και οι συνθήκες λίπανσης μπορούν να αλλάξουν την κατάσταση τάσης και τον ρυθμό παραμόρφωσης, επηρεάζοντας έτσι τη διαδικασία πλαστικής παραμόρφωσης.

- Γεωμετρική δομή: Η κατανομή σχήματος και πάχους του αποτυπωμένου τμήματος καθορίζει άμεσα τον βαθμό συγκέντρωσης τάσεων και ομοιομορφίας παραμόρφωσης του υλικού.

- Εφέ θερμοκρασίας: Η στάμπα σε υψηλή-θερμοκρασία μπορεί να βελτιώσει την πλαστικότητα του υλικού, να μειώσει τη σκλήρυνση της εργασίας και να αυξήσει τα όρια σχηματισμού.