Μεταλλικά καλούπια για λαβές και βάσεις LPG

Η απόδοση της κατεργασίας είναι ένα βασικό κριτήριο στη μηχανική επεξεργασία και τα μεταλλικά και τα μη{0}}μεταλλικά υλικά παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές συμπεριφοράς κατά τις εργασίες κοπής. Τα μεταλλικά υλικά έχουν γενικά εξαιρετική πλαστικότητα και σκληρότητα. Κατά την κοπή, τα υλικά του κατεργαζόμενου τεμαχίου παραμορφώνονται συνεχώς και σχηματίζουν σταθερά τσιπ υπό τη δράση του εργαλείου, αποδίδοντας σταθερές καταστάσεις κοπής και ομοιόμορφη φόρτωση του εργαλείου. Αυτό επιτρέπει αποτελεσματικές συμβατικές διαδικασίες μηχανικής κατεργασίας, όπως τόρνευση και φρεζάρισμα, χρησιμοποιώντας τυπικές παραμέτρους εργαλείων και επεξεργασίας. Για παράδειγμα, τυπικά μεταλλικά υλικά, όπως χάλυβας και κράματα αλουμινίου, μπορούν να επιτύχουν μια βέλτιστη ισορροπία μεταξύ της απόδοσης μηχανικής κατεργασίας και της διάρκειας ζωής του εργαλείου υπό συμβατικές συνθήκες κοπής.

Αντίθετα, τα μη-μη μεταλλικά υλικά παρουσιάζουν θεμελιωδώς διαφορετικά χαρακτηριστικά κοπής. Τα περισσότερα μη{2}}μη μεταλλικά υλικά έχουν χαμηλή πλαστικότητα και υψηλή ευθραυστότητα, τα οποία τείνουν να παράγουν ασυνεχή θρυμματισμένα τσιπ κατά την κοπή. Πολλά μη{4}}μη μεταλλικά υλικά είναι επίσης ευαίσθητα στη θερμότητα. Ο ακατάλληλος έλεγχος θερμοκρασίας κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας προκαλεί εύκολα μαλάκωμα, τήξη και ακόμη και αφαίρεση του υλικού. Στη μηχανική κατεργασία πλαστικών μηχανικής, για παράδειγμα, η υπερβολική ταχύτητα κοπής δημιουργεί σημαντική θερμότητα τριβής, με αποτέλεσμα την πρόσφυση του τεμαχίου εργασίας στις επιφάνειες του εργαλείου. Αυτό υποβαθμίζει την ακρίβεια μηχανικής κατεργασίας και επιταχύνει τη φθορά του εργαλείου. Τέτοια χαρακτηριστικά διαφέρουν πολύ από τη σταθερή απόδοση κοπής των μετάλλων, η οποία αντανακλά περαιτέρω τις εγγενείς διαφορές μηχανικής κατεργασίας μεταξύ μεταλλικών και μη μεταλλικών υλικών.

Τα εργαλεία κοπής είναι βασικά συστατικά της μηχανικής κατεργασίας. Τα αποκλίνοντα χαρακτηριστικά επεξεργασίας των μεταλλικών και των μη μεταλλικών υλικών καθορίζουν άμεσα τις διαφορές στο υλικό του εργαλείου, τον δομικό σχεδιασμό και τα κριτήρια επιλογής. Τα μεταλλικά υλικά καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα σκληρότητας, από κράματα αλουμινίου χαμηλής-αντοχής έως κραματοποιημένους χάλυβες υψηλής-σκληρότητας, τα οποία επιβάλλουν ξεχωριστές απαιτήσεις για τη σκληρότητα του εργαλείου, την αντοχή στη φθορά και τη θερμική σταθερότητα. Τα εργαλεία καρβιδίου, τα-εργαλεία από χάλυβα υψηλής ταχύτητας και τα εργαλεία με επίστρωση υιοθετούνται συνήθως για την κατεργασία μετάλλων. Αυτά τα εργαλεία παρέχουν επαρκή σκληρότητα και σκληρότητα για να αντέχουν την κρούση κοπής και τα φορτία τριβής, εξασφαλίζοντας έτσι υψηλή απόδοση μηχανικής κατεργασίας και αξιόπιστη ανθεκτικότητα του εργαλείου. Ειδικότερα, τα επικαλυμμένα εργαλεία μπορούν να ενισχύσουν αποτελεσματικά τη θερμική αντίσταση και να μειώσουν τη λειαντική φθορά κατά τη μηχανική κατεργασία μετάλλων υψηλής{{9} σκληρότητας, προσαρμόζοντας καλά τα χαρακτηριστικά κοπής των μεταλλικών τεμαχίων.

Ωστόσο, η επιλογή εργαλείων για μη-μη μεταλλικά υλικά εξαρτάται αυστηρά από τις εγγενείς ιδιότητες των στοχευόμενων τεμαχίων. Για εύθραυστα μη-μη μεταλλικά υλικά όπως κεραμικά και γυαλί, τα εργαλεία κοπής πρέπει να έχουν υψηλή ευκρίνεια και χαμηλή δύναμη κοπής. Τα διαμαντένια εργαλεία και τα εργαλεία κοπής εξαιρετικά{4}}ακριβείας χρησιμοποιούνται ευρέως για την πρόληψη θραύσης του τεμαχίου εργασίας που προκαλείται από υπερβολική αντίσταση κοπής. Για ευαίσθητα στη θερμότητα-μη-μη μεταλλικά υλικά όπως πλαστικά και καουτσούκ, ο σχεδιασμός και η επιλογή εργαλείων δίνουν προτεραιότητα στη διάχυση θερμότητας, έτσι ώστε να μειωθεί η συσσώρευση θερμότητας κοπής και να αποφευχθεί η θερμική παραμόρφωση ή η αφαίρεση υλικού. Αυτή η αταίριαστη προσαρμοστικότητα εργαλείου διακρίνει περαιτέρω τα χαρακτηριστικά μηχανικής κατεργασίας μεταξύ μεταλλικών και μη{9}}μεταλλικών υλικών. Η λανθασμένη επιλογή εργαλείου όχι μόνο θα θέσει σε κίνδυνο την ποιότητα της κατεργασίας αλλά μπορεί επίσης να οδηγήσει σε πλήρη αποτυχία της επεξεργασίας.